Arafta

Acı, yaşamın kaçınılmaz bir parçasıdır; kimimiz geçmişte kalmış yaralarla, kimimiz şu anki sancılarla boğuşurken, bazılarımız da henüz bilmediği fakat gelecekte karşılaşacağı kayıpların gölgesinde yürür. Peki ölüm, bu en büyük bilinmezin eşiğinde durmak nasıl bir duygudur? George Saunders, ustalıkla örülmüş ilk romanında, bu sorunun peşine düşüyor. Ancak yanıt, her zamanki gibi, kolayca bulunabilecek türden değil. Anlatının merkezinde, Amerikan İç Savaşı’nın gölgesinde kaybettiği oğlu Willie ile baş başa kalan Abraham Lincoln var. Yedi yaşında ölen çocuk, bir tür arafta, diğer ruhlarla birlikte, babasının yasını tuttuğu o uzun gecede bekleyiş içindedir. Her biri kendi geçmişine saplanıp kalmış bu ruhlar, Willie’nin huzura kavuşma umudunu paylaşırken, Lincoln’ün ise acıyla nasıl yüzleşeceği, bu darbenin onu yıkıp yıkamayacağı sorusu etrafında dönen hikâye, hem bireysel hem de toplumsal bir yası anlatıyor..