Arafta

İke McDermott, hayatı bir imtihan olarak görüyordu; her an, kim olduğunu ve ne kadar dayanıklı olduğunu ispatlama şansıydı onun için. Ölümünden sonra bile, sevdiklerinin anılarında iyi bir insan olarak kalmayı ummuştu. En zor veda, Charlotte’a olmuştu. Onu geride bırakırken, kardeşinin onunla yeni bir hayat kurduğunu öğrenmek içindeki sızıyı katlamıştı. Ama zaman geçmiş, George ve Charlotte hâlâ bu dünyadayken o çoktan gitmişti. Yine de umudunu yitirmemişti; Charlotte’un bir gün yanında olacağına inanıyordu. Sadece beklemesi gerektiğini biliyordu. Arafta buluştuklarında, ne kadar zaman geçtiğini kestiremedi. Ağaçlarının altında, onunla yeniden bir arada olmak, beklediği ödülü almak gibiydi. Fakat kaderin başka planları vardı. Bu kez, iyi bir insan olma iradesinin sınandığını hissetti. Güçlü kalabilecek miydi? Yoksa geçmişin gölgesi, onu yeniden yutacak mıydı? Cevabı bilmiyordu, ama artık geri dönüş yoktu.