Arafat’ta Bir Çocuk

12 Mart döneminin gölgesinde geçen sekiz ayrı hikâye, bir kuşağın unutulmaz acılarını ve sürgün yıllarını anlatıyor. Zülfü Livaneli’nin kendi yaşamından süzdüğü bu öyküler, baskı altındaki insanların sessiz çığlıklarını, umutlarını yitiren ruhların iç hesaplaşmalarını gözler önüne seriyor. Kitapların yakıldığı, hayallerin kırıldığı bir dönemde, yalnızlık ve yabancılık duygusuyla boğuşan karakterler, gurbetin acımasız yüzüyle karşılaşıyor. Yaşar Kemal’in önerisiyle adını alan eser, sınırların ötesinde de yankı buldu; farklı dillere çevrildi, sinema ve televizyona uyarlandı. Livaneli, bu dokunaklı anlatılarla, insanın en derin yaralarına dokunuyor; sürgünün, göçün ve aidiyetsizliğin evrensel hikâyesini yeniden yazıyor.