Araf

Şili’nin karanlık diktatörlük yıllarının izlerini tiyatroya taşıyan Ariel Dorfman, *Araf*’ta antik bir trajedinin gölgesinde modern bir hesaplaşmaya odaklanıyor. Medea’nın efsanevi öfkesinden esinlenen oyun, bir zamanlar sevgiyle bağlıyken şimdi birbirlerini parçalayan bir kadın ve erkeği sahneye taşıyor. Acı, öfke ve suçluluk arasında savrulan karakterler, kimsenin masum olmadığı bir dünyada birbirlerini sorguluyor. Dorfman, zulmün karşısında nasıl ayakta kalınacağını değil, insanın kendi içindeki karanlıkla nasıl yüzleşeceğini soruyor. Kurbanla cellat arasındaki ince çizginin ne kadar kolay aşılabileceğini gösteren bu oyun, izleyiciyi de aynı sorularla baş başa bırakıyor. Kısa ama etkileyici bir yolculuk vaat eden *Araf*, insanın kendi zayıflıklarıyla hesaplaşma anını yakalıyor.