Arada

Hayat, biriken deneyimlerin ardışık izleriyle şekillenir; her an, bir öncekini anlamlandırarak ilerler. Peki, yaşadıklarımızı gerçekten yaşadığımızı söyleyebilir miyiz? Duygulara sırt çevirip, olayları yüzeysel bir solukta tüketmek, bizi ne kadar var eder? Belki de asıl mesele, her adımda durup içimize dönmek, geçmişin izlerini bugüne taşıyarak anlamı yeniden kurmaktır. Çünkü geçmiş, bugünü inşa eden tuğlalardır; acılar, sevinçler, kırgınlıklar... Hepsi, şimdiki benliğimizin harcı olur. Yazmak, bu yolculuğun en samimi aynasıdır. Kahramanların satır aralarında yankılanan sesler, aslında kendi içimizden taşanlardır. Bilinç altına kök salan her düşünce, zamanı geldiğinde filizlenir; yaşadıklarımız, olmaları gerektiği için olur. Yaşam, anlamın peşinde bir keşiften ibarettir.