Antabus

Leyla’nın sesi, gazetelerin üçüncü sayfa haberlerinde yankılanıyor: "Eğitim görmeme izin vermediler. Ben ekranların yetiştirdiği bir kadınım." Evliliğe, anneliğe, istemediği bir erkeğin gölgesinde yaşamaya mahkûm edilmiş; her kararı başkaları tarafından verilen bir hayatın içinde çırpınıyor. Peki, bu kısır döngüden çıkış var mı? Sınırlı seçenekleri, kendi aklını ve bir kadın arkadaşının önerisini kullanarak özgürlüğünü hayal edebilir mi? "Ya katil ya fahişe ya da ölü" üçlemesinden sıyrılmak mümkün mü? Seray Şahiner’in tiyatro sahnesinde de büyük yankı uyandıran, Afife Ödülü’ne değer görülen *Antabus*, okuru ilk satırdan yakalar. Hüzünlendirir, güldürür, düşündürür; sayfalar boyunca bırakmaz. Keskin bir dille örülü bu öykü, kadın olmanın yükünü ve umudunu aynı anda taşır.