Annemin Gölgesi

Annesinin sesini unutan, babasının yüzüne bakamayan bir çocuk düşünün. Küçük yaşta kaybettiği annesinin gölgesini kovalarken, yanında duran babasını bile görememenin acısını yaşar. Hayatta tutunacak tek dal, kâğıda dökülen kelimelerdir. Onun için yazmak, karanlıkta bir ışık yakmak gibidir; annesinin hayalini canlandırmak, belki de kaybettiklerini yeniden bulmak umuduyla. Sahaflar Çarşısı’nda karşılaştığı Vefa Bey ve tanıştığı ünlü yazar Sevin Hanım, bu yalnız çocuğun yolculuğuna eşlik eder. Birlikte geçirdikleri zaman, onun içindeki sessizliği kırmaya, yazdıkça kaybettiklerini anlamlandırmaya başlar. Kitaplar, hikâyeler ve kelimeler, zamanla yaralarını sarmaya, umudunu yeşertmeye yardımcı olur. Bu, annesizliğin ağırlığıyla boğuşan bir gencin, babasını da kaybetmemek için verdiği mücadelenin öyküsüdür. Duyguların kâğıda dökülünce nasıl hafiflediğini, yazmanın kalpteki izleri nasıl sildiğini anlatan, içten bir roman.