Annem Gibi Olmadım

Romanların büyülü dünyasına alışkın bir kuşağın parçasıyız; satırlar arasında kaybolmak, sayfalar boyunca başka hayatlara misafir olmak isteriz. Günümüzün hızına yetişmeye çalışırken okumak, bir sığınak gibi gelir insana. Ancak bazen gerçeklikten uzaklaşmak, hikâyelerin vaat ettiği o sıcaklığı bulmamızı zorlaştırır. Mebuse Tekay’ın öyküleri, tam da bu noktada devreye giriyor. "Annem Gibi Olmadım", görünüşte sıradan olanın derinliklerine dalıyor; kadınların, çocukların, erkeklerin, farklı coğrafyaların ve şehirlerin seslerini duyuruyor. Tekay’ın anlatısı, kimi zaman fırtınalı bir rüzgâr gibi esiyor, kimi zaman ise en acı gerçekleri anlatırken bile okşar gibi dokunuyor. Karakterler, bu sayfalarda kendi hayatlarını cesurca sahipleniyor; geçmişle hesaplaşırken, geleceğe umutla bakıyorlar. Her öykü, okurla samimi bir bağ kurarak, sanki yıllardır tanışıyormuşuz gibi hissettiriyor. Sıradanın içinde saklı olan o.