Anladım

Yüzüne bakmak, boş bir sayfanın ilk satırına bakmak gibidir; her şeyin başlangıcı olabilir. Gözlerinde yansıyan suretten utanır, kendi yetersizliklerini görür insan. Ona bakarken tesadüflerin hiçbir anlam taşımadığını fark eder, sanki her şey kaderin bir cilvesi değil de bilinçli bir yaratımın parçasıdır. Göz göze geldiğin an, varoluşun mucizesine inanırsın. İnanç, sadece bir sözcük olmaktan çıkar; yaşanan, hissedilen bir gerçekliğe dönüşür. Yılmaz Erdoğan’ın kaleminden dökülen bu satırlar, aşkı, hayatı ve insanı yeniden tanımlıyor. Kısa ama derin, sade ama etkileyici bir yolculuk sunuyor okuruna.