Anılar Belleğimizin Bekçileridir

Yaşamın akışında bazı anlar vardır ki, geçip giderken bile farkında olursunuz değerinin. Zamanla bu anlar, sizden bağımsızlaşır; artık sadece sizin değil, bir dönemin, bir topluluğun, bir rüyanın parçası olur. Tayfur Cinemre’nin satırlarında dolaşan da böyle bir hikâye: ne destansı bir macera ne de kahramanlık destanı. Sadece bir avuç insanın, ortak hayallerle dolu gençlik günlerinin izini sürüyor. Aynı yolda yürüyen, aynı umutları paylaşan o insanlar, yıllar içinde dağılıp gitti. Kimisi unutuldu, kimisi ise yalnızca anılarda kaldı. Peki, o günlere dönüp bakınca ne görüyoruz? Aceleci miydik, hayallerimiz gerçekten uzak mıydı, yoksa zaman mı acımasızlaştırdı her şeyi? Elli yıl sonra bile bu soruların yanıtı kolay değil. Geriye kalan, o coşkulu günlerin izleri, dostlukların sıcaklığı ve belleğimizde sakladığımız anılar. Çünkü anılar, geçmişin bekçileridir; onlar sayesinde kalbimizde biriken tozu siler,.