Andrey Tarkovski

1793 yılının soğuk bir ocak sabahı, Paris’in kalbi giyotinin gölgesinde atıyordu. XVI. Louis, celladın önünde dimdik dururken, son sözlerini devrimci kalabalığa yöneltti: Suçlamaları reddetmiyor, sadece affediyordu. Başı bedeninden ayrıldığında, kanlı sahne bir anda mitolojik bir kehanete dönüştü. Platforma fırlayan bir adam, parmaklarını kralın kanına batırıp havaya kaldırdı ve haykırdı: "Jacques de Molay, intikamın alındı!" Sözler, 14. yüzyılda sapkınlıkla suçlanıp yakılan Tapınak Şövalyeleri’nin son büyük üstadına atıftı. Fransız monarşisinin, tarikatı yok ederek başlattığı lanetin geri döndüğü, halk arasında yıllardır fısıldanan bir inançtı. Devrimin arkasındaki gizli elin Tapınakçılar olduğu söylentileri ise, tarihçilerin kuşkuyla baktığı ama halkın belleğine kazınan bir efsane olarak yaşamaya devam ediyordu.