Anayolun Uzağında

Bozkırın ortasında, bir köyde zaman nasıl geçerdi? Her gün birbirinin aynıydı, cansız ve ölü gibi. Dört bir yana suyla dolu topraklar uzanır, gökte zayıf bir güneş ışığı parıldardı. Sis bulutları köyü sarardı, uzaklardan öküzlerin böğürtüsü veya koyunların meleyişi duyulurdu. Geceler uzundu, kış rüzgârları altında uzun süreliydi. Kızlar tandır yorganının altında kanaviçe işler, demli çaylar içilir, lambanın alevi uzardı. Arada bir, uzak yoldan geçen araçların sesleri duyulurdu. Bu sessiz ve sakin köyde hayat ağır aksak ilerler, geceler hiç bitmeyecekmiş gibi uzardı.