Anasır-ı Erbaa

Şemsettin Durmaz, yaşamın gürültüsüne karışmadan, sessiz bir iz bırakarak 2017’de aramızdan ayrılan bir şair. Onun dizeleri, hayatın dört temel unsurunun dansına katılırken, bir yandan da bu coşkunun kıyısından seyreden bir gözlemcinin derinliğine sahip. *Anasır-ı Erbaa*, bu duru ve çağrısı olan şiirlerin bir araya gelişi. Her satır, insanı görünenin ötesine, sessizliğin ve anlamın derinliklerine davet ediyor. “Nilüferler yağmalanırken düştük / ki yalnız akıyor içimizdeki bengisu” dizeleri, Durmaz’ın sözcüklerle ördüğü o gizemli dünyanın kapısını aralıyor. Şiirleri, bir yolculuğa çıkmış gibi, hem yakın hem uzak, hem tanıdık hem yabancı. Onun kaleminden dökülenler, sadece okunmakla kalmıyor; hissediliyor, düşündürüyor ve zamanın ötesine taşıyor.