Anarşist Banker ve Şeytanın Saati

Lizbon’un tenha bir kahvehanesinde, yıllar sonra karşılaşan iki eski dostun sohbeti beklenmedik bir yöne savrulur. Bir zamanlar devrimci hayaller kuran banker, artık servetinin gölgesinde, kendini hâlâ anarşist ilan etmekte ısrarcıdır. Ona göre gerçek özgürlük, paranın gücüyle inşa edilir; çünkü doğal düzenin tek yolu, bireyin sınırsız iradesinden geçer. Eski arkadaşı şaşkınlıkla dinlerken, banker savunmasını sürdürür: "Anarşizm, sokaklarda patlayan bombalarla değil, insanın kendi kaderini eline almasıyla gerçekleşir. Benim hayatım, o gürültücülerin aksine, teorime sadık kalmanın kanıtıdır." Diğer öyküde ise zamanın ötesinde bir diyalog kurulur. Şeytan, Meryem Ana’ya seslenirken, varoluşun karanlık yüzünü açıklar: "Ben yokluğun ta kendisiyim, ulaşılmaz olanın gölgesinde doğan arzuların hükümdarı. İnsanların asla erişemeyeceği hayaller, benim krallığım; tereddütler, unutulan görevler, yarım kalan.