Anamın El Feneri

Annesinin fedakâr sevgisi, yazarın iç dünyasını derinden etkileyen bir miras gibi görünüyor. Soba başında saçlarını kuruturken, kara gözlerinde şimşekler çakan bir sevgi parlıyor. Bir erkek gibi güçlü ve bağımsız olan annesi, beş yavruya kanat açmış, uykuyu haram kılarak geceye düşman olmuş. Kapı önünde beklenen bir çocuk, ardış pınarın suyu gibi akıp giden zamanı ve soğuk üzüm taneleri gibi içime çekilen anıları hatırlatıyor. Sabah güneşinin içime yakıcı bir özlem bırakması, annesinin sevgisini düşünmeden hariç tutulamaz.