Anahtar Öyküler

Tuna, hayallerinde hep aynı sahneyi canlandırırdı: Sessiz bir odada, tavana bakarak huzur bulacağı o anı... Bir gün, ummadığı bir anda, bu düşü gerçek oluverdi. Ama başına gelen, ne sıradan bir deney ne de uzay görevinde psikolojik testlerdi. Olağanüstü, neredeyse imkânsız denebilecek bir şeydi. İlk günler yalnızlıktan şikâyet etmedi, hatta kimseyle konuşma ihtiyacı bile duymadı. Ta ki zamanın nasıl akıp gittiğini fark edene kadar... Artık yalnız kalmanın ağırlığını hissediyordu. Neyse ki teyzesinin kartondan yaptığı teleskop, odasının penceresini bambaşka bir dünyaya açtı. Tuna, gözlerini peronda bekleyen insanlara dikti; yüzlerinde, rengârenk anahtar desenleri vardı. Onları saymaya başladı... Sevim Ak’ın ustaca kurguladığı bu öykü, okurlarını sıradanın ötesine, hayal gücünün kapılarını aralayan bir yolculuğa çıkarıyor. Her sayfada yeni bir sürpriz, her satırda keşfedilmeyi bekleyen bir detay var.