Ana Üşümesi

Hüseyin Su’nun *Ana Üşümesi*, yoksulluğun ve hayal kırıklığının gölgesinde şekillenen hayatları, iki ana eksende işliyor. Kitap, bir yanıyla geçim sıkıntısının insanı nasıl dar bir dünyaya hapsolduğunu anlatırken, diğer yanıyla da gerçekle düş arasındaki o sancılı boşluğu gözler önüne seriyor. Hikâyeler, bu iki temel duygunun etrafında örülmüş olsa da, her biri farklı bir yüzünü gösteriyor bu ortak acının. Yazar, karakterlerini öyle bir noktaya yerleştiriyor ki, okuyucu ister istemez onların iç hesaplaşmalarına tanık oluyor. Fakirlik sadece maddi bir yokluk olarak değil, umutların, hayallerin ve hatta insanın kendine olan güveninin de yavaş yavaş eridiği bir süreç olarak resmediliyor. Öte yandan, mevcut durumdan duyulan rahatsızlık, isyanla teslimiyet arasında gidip gelen bir gerilim yaratıyor. Bu gerilim, hikâyelerin dokusuna öyle işlemiş ki, kitabı kapattıktan sonra bile zihinde bir iz.