Amsterdam

Kar altındaki Amsterdam’da, yıllar sonra eline geçen bir mektup, geçmişin kapılarını aralar. Babasının ölümünden sonra çantasında bulduğu zarfta, kendi adı yazılıdır; damga tarihi ise on yaşını göstermektedir. Oysa mektup hiç ulaşmamıştır ona. Belki de bilerek saklanmıştır. Babası, bir gün bulacağını umarak fotokopisini saklamış, ama neden yüzüne karşı söylememiştir? Mektupta yazanlar yüreğine saplanır: "Saksından koparılmış bir çocuksun, başka bir saksıya ekildin, bu acıyı ömür boyu taşıyacaksın." Şimdi, bu buz gibi şehirde, ruhu ile bedeni arasında sıkışmış bir adam dolaşır sokaklarda. Dul bir sihirbazla, Afgan bir taksi şoförüyle, ölülerle, müzisyenlerle, uyuşturucu satıcılarıyla konuşur. Kulağında yankılanan bir söz vardır: "İnsanın yaşamaktan daha önemli işleri var, onu bulunca korkuların silinir." Bu sözün peşine düşerken, Amsterdam’ın donmuş merdivenlerinde kaybolur, geçmişin ve bugünün arasında.