Amok Koşucusu Sahaf Mendel

Endonezya kültüründen gelen “amok” kelimesi, bir öfke patlamasıyla kendini yitiren kişi anlamına gelir; bu hâlde olan adam, Malezya’ya özgü yılan biçimindeki Kris hançeriyle karşısına çıkan herkese saldırır. Kan kokusu onu daha da çılgına çevirir, dudaklarından köpükler süzülür, çığlıklar atarak kör bir şekilde koşar; köylüler “Amok! Amok!” diye bağırıp kaçarken, o durmadan yoluna çıkanı devirir, ancak bir silah ya da kendi ölümüyle durur. Zweig’un ikinci öyküsü, Galiçyalı Yahudi kökenli sahaf Mendel’in sade ama derin yaşamını anlatır. Sadece kitaplarla çevrili bir dünyada, olağanüstü bir hafızaya sahip Mendel, sadece bir satıcı değil, aynı zamanda nadir eserlerin bekçisi olarak karşımıza çıkar. Bu iki farklı öykü, insanın sınırlarını ve tutkunun gücünü çarpıcı bir dille gözler önüne seriyor.