Amel Sorunsalı & Bilim ve Düşüncenin Pratik Temelleri Üzerine Bir Araştırma

Günümüzde “amel” kelimesi çoğu zaman sadece ibadet eylemlerine indirgenir; oysa insanın her türlü işi, tutumu, üretimi, hareketi ve uygulaması bu kavramla bağlantılıdır. Taha Abdurrahman, bu geniş anlamı felsefi bir çerçeveye oturtarak, İslam’da bilgi‑amel diyalektiğini temel bir epistemolojik unsur olarak sunar. Ona göre, inanç ancak söylemle eylem uyumlu olduğunda değer kazanır; amel ise sistemli bilginin yalnızca uygulanması değil, o bilginin somutlaşması ve olgunlaşması aracıdır. Bu yaklaşım, Batı düşüncesinde nadiren rastlanan, inanç, dil ve bilginin pratik bir bütün olarak ele alındığı özgün bir perspektif sunar.