Amcanın Düşü (Beyaz Kapaklı)

Fyodor Dostoyevski, gençlik yıllarında yazdığı *İnsancıklar* ve *Beyaz Geceler* gibi eserlerle edebiyat dünyasında adını duyurmuştu. Ancak 1850’de Çarlık rejimine muhalefet ettiği iddiasıyla Sibirya’ya sürgüne gönderildi. Beş yıl süren zorlu sürgün hayatının ardından kaleme aldığı *Amcanın Düşü*, yazarın edebiyata geri dönüşünün ilk işaretlerini taşıyan, alışılmışın dışında bir roman. Dostoyevski, bu kez taşra yaşamının renkli ama bir o kadar da çarpık yüzünü mizahi bir dille ele alıyor. Küçük kasaba insanlarının tutkuları, ikiyüzlülükleri ve gündelik alışkanlıkları, yazarın keskin gözlemleriyle satırlara dökülüyor. Daha önceki derinlikli psikolojik tahlillerinden farklı olarak, bu kez toplumsal bir taşlamaya yönelen Dostoyevski, grotesk bir üslupla dönemin ahlak anlayışını sorguluyor. Nihal Yalaza Taluy’un Rusça aslından çevirdiği bu eser, yazarın çok yönlülüğünü bir kez daha gözler önüne seriyor.