Altıncı Engel

Fidan, içinde taşıdığı o tanımsız ağırlıktan kurtulmak için çırpınırken farkında değildir aslında: Karanlık sandığı şey, kendi gölgesidir. Hayatının en büyük sarsıntısını esrarengiz bir kitapla yaşar; sayfalar arasında kayboldukça, geçmişinin labirentlerinde dolaşır. Ailesinin unuttuğu yüzleri, yıkılmış yuvaların yankıları, içindeki boşluğu dolduran hayaletlerle karşılaşır. Bir şamanın rehberliğinde, hiç ışık görmemiş derinliklere inmek zorundadır artık. Hatırlamak, kaçtığından daha acı verici olacaktır. Zaman, unuttukça hızlanır; hatırladıkça ağırlaşır. Fidan, kitapla birlikte yürüdüğü bu yolculukta, kendini bulmanın değil, kendisiyle yüzleşmenin peşindedir. İçindeki hikâye, aslında hiç bitmemiş bir başlangıçtır.