Altaylarda Kanlı Günler

Altay Dağları’nın sisli dorukları, yüzyıllardır sessiz tanığı olduğu bir destanın son perdesine yaklaşıyordu sanki. Bir zamanlar coşkun ırmaklarıyla beslenen bozkırlar, artık solgun bir hüzünle kıpırdanıyor; yaylaların yeşili, göllerin mavisi, kuşların nağmeleri yerini ağır bir suskunluğa bırakıyordu. Aksakallı bilge ihtiyarlar, bu değişimin uğursuz bir işaret olduğunu seziyor, doğanın sessiz çığlığını dinliyordu: Ya açlık gelecekti ya da kan. Doğu Türkistan’ın sert rüzgârları, Kazak Türkleri’nin umutlarını, direnişlerini ve sonunda yollara düşen acılarını savurup durdu yıllarca. Çin zulmüne karşı başkaldıran, kanlı mücadelelerle yurtlarını savunan bu insanlar, sonunda ana vatanlarını terk etmek zorunda kaldı. Tibet yaylalarının dondurucu soğuğunu, Himalayalar’ın geçilmez yollarını aşarak Türkiye’ye ulaşan bu göçün hikâyesi, yürekleri dağlayan bir gerçekliği anlatıyor. Toprağından koparılan bir halkın,.