Alp Börü 2

Ötüken’in ilkbaharı, alıç ağaçlarının büyülü kokusuyla başlar; bu koku, toprağın derinliklerinden yükselen bir çağrı gibi havayı sarar. Dağlar, gökkuşağının tüm renklerini taşıyan çiçeklerle bezenmiş, ovalar ise yemyeşil otlarla kaplanmıştır. Kuşların cıvıltıları, sanki doğanın kendi bestesini seslendiriyordur; kelebeklerin dansıysa göz alıcı bir şölene dönüşür. Güneş, yakıcı değil, ılımlı bir sıcaklıkla her şeyi kucaklar. Tanrı Dağları’nın zirvelerinde erimeye yüz tutan karlar, manzaraya cennetten bir parça katar. Ne var ki bu dinginlik yanıltıcıdır. Börü’nün suskunluğu, sessizliğin ardında yatan gücü gizler. Onun huzuru bozulduğunda, fırtına kopmaya hazırdır. Doğanın görkemiyle birlikte tehlikenin de nefesini hissettiren bir mevsimdir bu.