Alman Aydınlanma Felsefesi

17. yüzyılın yıkıcı savaşlarının ardından, insanlık aşırı mezhepçilik ve dünya görüşünün yarattığı karamsarlığın yerine, akıl ve deneyim yoluyla ilerlemeye yönelmiştir. Descartes ve John Locke'un düşünceleri, 18. yüzyılda değer kazanmıştır. Almanya'da, Leibniz'in felsefesi akılcı görüşün ilk işaretlerini vermiş ve 18. yüzyılda belirginleşmiştir. Prusya Kralı II. Frederik döneminde, Aydınlanma çağı optimizmiyle karakterizedir. Bu dönemde, insan mutluluğu temel amaç haline gelmiştir. Leibniz, dünyanın akla uygun en mükemmel dünya olduğunu savunmuştur. Öğrencisi Christian Wolff, Leibniz'in düşüncelerini halka anlaşılır bir şekilde aktarmıştır. Wolff için, sağduyu ve insan mutluluğu önemlidir.