Alkışlanan Yaralar

Sabahın ilk ışıklarıyla gözlerini açtığında, artık kimsenin onu uyandırmaya gelmediğini fark etti. Nehrin kıyısındaki çocuklar oltalarını çekiyor, ama hiçbirinin yeminde o yoktu. Göz göze geldiklerinde tanıdık bir bakış aradı; bulamadı. Bildiği yolların sonu gökyüzüne dayanmış, tanımsız bir ufka karışmıştı. Her şey değişmişti sanki; hatta belki de hiç var olmamıştı. Kayıp bir yüz gibi, bir an görünüyor, sonra sisin içinde kayboluyordu. Geride bıraktığı izler, artık yalnızca kendi yankısını taşıyordu.