Aliyyül Ala Aşk

Aşkın sınırlarını zorlayan bir hikâye, yüreğin en derin köşelerinde yankılanıyor. "Kal" demek kolay mı? Fermanlar, sözler, yeminler bir yana; asıl olan, iki ruhun sessiz anlaşmasıdır. Züleyha ile Yusuf’un destansı aşkı gibi, bu satırlar da zamansız bir özlemi fısıldıyor. Gece mi, gündüz mü; ay mı, güneş mi? Hangisi olursa olsun, sevginin adı değişmez. Ya da belki de terk etmek, asıl cesaret ister. Çünkü bazı isimler, damarlarda kazılı kalır; unutulmaz, silinmez. Yıkılsa da yürek, med cezir misali dalgalanır. Merve’de, Safa’da, her ne olursa olsun, ruhun derinliklerinde hep o vardır. Gidebilir misin? Belki. Ama gittiğinde bile, geride bıraktığın izler, seni her adımda hatırlatacak. Bu dizeler, aşkın hem kırılgan hem de güçlü yüzünü anlatıyor; terk etmenin acısıyla, kalmanın ağırlığını aynı anda taşıyan bir yolculuk.