Algoritma ve C# Programlama

Uzak bir köşeden, koltuğunda uzanan adama bakarken göğsünde bir şeyler kıpırdadı; belki yüreğiydi, belki de zamanın sessiz akışında kaybolan bir anının yankısı. *Biz De Yarın Güleriz*, kendi varoluşunun farkında olan, bu farkındalığı kibirden değil, yaşamın geçiciliğini bilmekten alan insanların hikâyesini taşıyor. Ne kör bir iyimserlik ne de köksüz bir umut bu; etrafı saran toz dumanın ardında, duyguların ve anların aslında hiç kaybolmadığını bilen bir duruş. Bazen bir perde aralığının yarattığı o huzursuz bekleyişte, bazen iki insanın arasındaki kopmak üzere olan bağın gerginliğinde, bazen de sıradan bir nesneye duyulan beklenmedik tutkuda kendini gösteren insanlık halleri... Özgür Çırak, bu öykülerde zamanın hem acımasız hem de nazik yüzüyle karşılaştırıyor okuru. Anların geçiciliğiyle kalıcılığı arasında salınan, kendi izlerini arayan karakterler, aslında hepimizin içinde bir yerlerde saklı olan o.