Aleksandros ya da Düzmece Yalvaç

Eski çağlarda insanlar, ölülerin yeniden canlanacağına dair bir inançla yaşıyordu. Bu umut, ister insan olsun ister başka bir varlık, her dirilişte yüreklerde bir kıvılcım gibi parlıyordu. Aleksandros adındaki sahtekâr bir peygamber, tanrı Asklepios’un yeniden dünyaya geleceğini müjdeler müjdelemez halk büyük bir heyecana kapıldı. Beklenen mucize gerçekleşti: tanrı, küçük bir yılan yavrusu olarak ortaya çıktı. Gözler önünde büyüdü, kısa sürede devasa bir yaratığa dönüştü. Kimse aradaki süreci görmedi, görmek de istemedi. Yılanın ağzını açıp dilini kıpırdatması yetmişti; artık onun tanrısallığından şüphe eden yoktu. İnsanlar inanmaya o kadar hazırdı ki, dumanı tüten birini bulmak hiç zor olmadı. Aleksandros da bu işin ustasıydı; daha önce de benzer oyunlarla birçok kişiyi kandırmıştı. Bu kez daha büyük bir oyun peşindeydi. Başarılı olunca da işini büyüttü, küçük bir kentten başlayan ünü tüm bölgeye yayıldı.