Aldatmak - Yalnızlığın Özel Tarihi (Cep Boy)

Kadının gözünde birdenbire değişiveren kocası, artık ne o eski güven veren varlığı ne de hayranlık duyulan adamdı. Az önce tanıştığı yabancının rahatlığı, cesareti ve hayatla dalga geçer gibi bir özgüveni vardı; Haluk ise onun yanında, sıradan bir hırsın peşinde koşan, sürekli yakınan, bir türlü tatmin olamayan biri gibi kalıyordu. Bu karşılaştırma öylesine acı vericiydi ki, içindeki öfkeyle karışık bir utanç dalgası yükseliyordu. Kocasının yıllar süren çabası, dürüstlüğü, hiç kimseyi incitmeme çabası bir anda silikleşiyor, yerine o anki konuşmanın yarattığı kırgınlık ve hayal kırıklığı yerleşiyordu. Oysa biliyordu ki, belki de haksızlık ediyordu; Haluk’un sahip olduğu değerleri, o yabancı asla anlamayacaktı. Ama işte bu düşünce bile içindeki karmaşayı daha da derinleştirmekten başka bir işe yaramıyordu. Aralarındaki bağ, belki kopmamıştı ama artık eskisi gibi sağlam da değildi; ince bir çatlak, sessizce yayılmaya başlamıştı.