Aldatmak

Haluk’un sıradan hırsları ve durgun yakınmaları, karısının gözünde artık dayanılmaz bir sıradanlığa dönüşmüştü. Bir yabancıyla yaptığı kısa sohbetin ardından, kocasının o kendini beğenmiş kayıtsızlığı karşısında hissettiği öfke, içindeki boşluğu daha da derinleştirmişti. Haluk’un çabaları, yılların emeği, karısına bir başarı olarak değil, acınası bir başarısızlık gibi görünüyordu. Oysa bu kıyaslamanın haksız olduğunu biliyor, bir yandan da kendini suçluyordu. Kocası, belki de o yabancının asla erişemeyeceği bir dürüstlükle, hayatın içinde mücadele ederek yükselmişti. Ama bu farkındalık, içindeki kırgınlığı dindirmeye yetmiyordu. Aralarındaki bağ, o anın ardından sarsılmış, onarılamaz bir yarılmaya dönüşmüştü. Haluk’un unuttuğu o önemsiz konuşma, yılların biriktirdiği güvenin temellerini usulca kemiriyordu.