Albayım Beni Nezahat ile Evlendir

İlhami Algör’ün bu ince ama derinlikli romanı, hayata dair hiçbir reçetesi olmayan bir adamın iç hesaplaşmalarına odaklanıyor. Kahraman, ne yapacağını bilemezken, bir yandan suskunluğa gömülüyor, bir yandan da duvarlara gizemli cümleler karalıyor: *"Albayım beni Nezahat ile evlendir."* Kimseye belli etmeden, kendi dünyasında bir yolculuğa çıkıyor; bazen meczup, bazen meftun, bazen de sadece kaybolmuş biri gibi. Çırağan’ın gölgesinde, Dolmabahçe’nin saat kulesiyle sessiz bir diyalog kuruyor. Hayatın anlamını ararken, aslında kendini aradığının farkında değil. Algör, bu kafa karıştırıcı hikâyede, küçük adımlarla büyük sorulara dokunuyor; ateş böceklerini kozalarından çıkarıp, bir kadere, bir romana dönüştürüyor. Mesele ne mi? Belki de sadece susmak, bazen de susmamak.