Alamut Kalesi

Moğol hükümdarı Hülagu’nun gözleri, bir kartalın avını süzer gibi üzerimdeydi. Sessizliğini bozarak emrini verdi: "Alamut, dolunay doğmadan teslim olacak. Kale kütüphanesindeki kitapları ateşe ver, yalnızca bilimsel eserleri kurtar. İnsanlar yanlış yollara sapmasın." Sözünü tuttu kader; kale, ay ışığının solduğu bir sabah düştü. Ama ben, yakmam gereken bir günlüğü saklamıştım. Hasan Sabbah’ın el yazmaları çantamdaydı. Yıllar geçti, her şey unutuldu. Alamut’un taşları bile toz olup savruldu. Oysa ben, günlükleri gün yüzüne çıkardım. Cüveyni’nin anıları ve Sabbah’ın satırları birleşince, ortaya çıkan hikâye; bir kale, bir önder ve onun sadık fedailerinin gizemli dünyasını aydınlatıyor. Tarihin gölgesinde kalan bu öykü, artık sizinle.