Alaçatı'da Aşk

Ege’nin masmavi sıcaklığına sarınmış Alaçatı, bu hikâyede yalnızca bir fon değil; aşkın ta kendisi gibi nefes alıyor. Sokakları, taşların arasında filizlenen otlar kadar canlı, duvar diplerine yaslanmış yaseminler kadar içten. İki insan, daracık kaldırımlarda yürürken, nar ağaçlarının gölgesi onlara eşlik ediyor, begonvillerin kırmızısı umutlarını renklendiriyor. Her adımda, kekik kokulu meltem, geçmişin yükünü hafifletiyor sanki. "Burada yalnızlık yok," diyor biri, "doğa seni bırakmaz; gündüz güneşiyle, gece yıldızlarıyla sarar." Avlulardan taşan hanımellerin kokusu, taş duvarların ardındaki sessizlik, her şey onları yaşama çağırıyor. Ama bu çağrı, bazen en güzel yanılsamaların içinde kaybolmak demek. Alaçatı’nın büyüsüyle örülü bir aşk hikâyesi, hayallerin ve gerçeklerin ince çizgisinde.