Ala Pranga

Rüzgâr, solmuş yaprakları dallardan koparıp toprağa sererken ağaçlar sessizce unutur geçmişi. İnsan ise hatırlamakta ısrarcıdır; zincirlerin birbirine geçtiği bir dünyada, içi tanrıyla dolu, dışı devletin gölgesinde. Yaşam, kürek mahkûmlarının omuzlarına çöken ağır bir prangadır aslında. "Ala Pranga", forsa olmanın acısını, insanlığın sınırlarında sürünen bir ömrün hikâyesini anlatıyor. Zamanın durduğu, umudun solduğu bu karanlık limanda, zincirler kopmaz; sadece paslanır. Ömer Asaf Tosun’un kaleminden dökülen bu kısa ama derin roman, insanın içine işleyen bir çığlık gibi.