Al Yanak

Gözlerindeki ışığın peşinde savrulan bir yürek, sensizliğin acımasız akıntısında boğulmamak için çırpınıyor. "Neredesin?" diye fısıldayan dudaklar, hasretin tuzuyla kuruyor. Bahar kokuları bile solgun, çünkü sen yokken renkler griye dönüyor. Bir nefesin olsun, dağılan umutlarım yeniden yeşertir mi? Ellerim, senin sıcaklığında can bulacakmış gibi titriyor. Gel ki bu durgun sular coşsun, gel ki kuruyan gözyaşlarımın yerine gülüşler bitsin. Sensiz bir ben, nasıl tamam olur? Bu keder denizinde, bir damla sevginle hayata tutunmak istiyorum. Dön artık, çünkü sensiz nefes almak bile yarım kalıyor.