Al Götür Uzaklara

İçinde bir yerlerde, unutulmaz bir acı saklı. Zamanın örttüğü, ama hiç silinmeyen bir iz gibi. Gözlerini kapadığında, o anlar yeniden canlanıyor: annesinin bakışları, yağmur damlalarının tenine değdiği anlar, sevginin bir anda nasıl da zehire dönüştüğü. Her şey bir rüya gibi miydi, yoksa hayatın ta kendisi mi? Yüreğine saplanan o sultan, yıllar geçse de gitmiyor. Bağrındaki taşlar kül olmuş, ama yangın sönmemiş. Zakkumlar yeşeriyor yanaklarında, melek sandığı yağmurlar yıldırım olup düşüyor toprağa. Bu karanlık bataklıkta tutunduğu tek şey, o ceylan bakışlı yarın hayali. Annesi öğrettiği sevgi, şimdi kurşun gibi yağıyor üstüne. Yaşananlar bir şiir mi, yoksa sessiz bir çığlık mı? İçinde kopan fırtınayı anlamak için, sayfaları çevirmek yetiyor.