Akşam Güneşi

Köyünden uzakta geçen yılların ardından, bir adamın yüreğinde kopan fırtınalar var. Gurbetin soğuk rüzgârları, hasretin acısını kardan beter hissettirirken, seher yeline emanet ettiği sözler, belki de hiç ulaşmayacak. Ayrılık, zamanla unutulur mu yoksa her sabah, her akşam yeniden mi doğar? Nazlı yârın kapısına varan yol, artık yabancı bir diyarda kaybolmuş. Peki, bu özlem, bu içli türkü kime sesleniyor? Akşam güneşi gibi solan umutların gölgesinde, bir adamın sessiz çığlığı var. Kim bilir, belki de seher yeli, bir gün bu sesi duyacak.