Akra'da Bulunan Elyazması

Düşman ordusu kapıdaydı; güneş doğduğunda saldırı başlayacaktı. Yine de halk, yenilgiyi kabullenmiş olsa bile evlerini terk etmedi. O gece, meydanda toplanan kalabalık, herkesin Kıpti dediği yabancıyı dinlemeye koyuldu. Ne bir inanca bağlıydı ne de geleceğe dair kehanetlerde bulunuyordu. Yalnızca şimdiki ana ve kaderin sesine kulak veriyordu. "Yarın bu şehir yıkılacak," dedi, "mutluluk yerini acıya bırakacak. Ama düşman, burada öğrendiklerimizi yok edemez. Bilgeliğimiz, taşların ve duvarların kaderini paylaşmamalı." Peki, sözünü ettiği bilgelik neydi? Hayatta kalmanın sırrı, günlük yaşamın zorluklarıyla baş etmekteydi. "Yarın ne getireceğini kimse bilemez," diye ekledi. "Her gün, içinde hem zaferi hem yenilgiyi barındırır. Şimdi dışarıdaki düşmanı ve içimizdeki korkuyu unutalım. Burada, yaşamın gerçekleri üzerine konuşalım." Kalabalık, sevgiyi, kaybı, yalnızlığı ve umudu sormaya başladı ona.