Akordiyoncu

Kentin çam kokulu yamaçları, zamanla solup griye dönmüş bir umutsuzluğa teslim olmuştu. Toprağını satıp kamyonlara doluşanlar, sisli otogarlarda değnekçilerle pazarlık eden gençler, kömür karası vagonlarda nefes alan kaçak işçiler ya da tanıdık bürokratların kapısını aşındırıp kıyı kentlerine kaçan memurlar... Hepsi, arkalarında bıraktıkları bu dağ kasabasına son bir kez bile bakmadan uzaklaşıyordu. Kimisi sınıf atlama hırsıyla çırpınırken, kimisi av peşinde koşarken ava dönüşüyor, kimisi de içine gömüldüğü kuyuda cehennemi yaşıyordu. Küçük dünyalarını pişmanlıklar, kırgınlıklar ve vicdan sancılarıyla dolduranlar, hep bir bedel ödeyerek yollara düşüyor, hayallerini başka diyarlara taşıyordu. Caner Turan, melankoli ve mizahın ince çizgisinde gezinen öyküleriyle, küçük ipuçları üzerinden örülü bir evren kuruyor. Akordiyoncu, güçlü atmosferi ve unutulmaz karakterleriyle belleğin ve mekânların sınırlarında.