Aklında Değil Kalbinde Tut

Hayatın karmaşası içinde sıkışıp kaldığımızda, zihnimiz bir çöplüğe dönüşür çoğu zaman. Sevdiklerimizin yokluğu, umutlarımızın suya düşmesi, acımasız sözlerin yaraları, beklentilerimizin boşa çıkması... Hepsi birer gölge gibi zihnimize yerleşir, kalbimizi ise bomboş bırakır. Oysa asıl mesele, bu gölgeleri kalbe taşımamakta. Düşüncelerimizle doldurduğumuz yüreğimiz, gerçekte hiçbir şey barındırmaz; sadece ağırlaşır, taşınır. Yaşamdan tat alamamanın, hareketsizliğin, ertelemenin ardında hep o vardır: kalbimizdeki boşluk. Peki ya farkına varırsak? Ya bir duyguyu, bir umudu bilinçle kalbimize yerleştirmeyi başarırsak? O zaman belki, gerçek anlamda dolmaya başlar içimiz. Hayatın yükünü taşımak yerine, onu hissetmeyi öğreniriz. Çünkü kalp, düşüncelerle değil, yaşanmışlıklarla dolar. Siz de bakın bir: Kalbinizde ne var?