Aklımın Aynalı Çarşısı

Aynalar, yalnızca yüzümüzü değil, içimizde birikenleri de yansıtır aslında. Bazen bir bakışta geçmişin izlerini görür, bazen de başkalarının hikâyelerinde kendi yorgunluğumuzu fark ederiz. Devrim Yakut, bu kez sahne tozunu bir kenara bırakıp gündelik hayatın sessiz kahramanlarının peşine düşüyor. Bir kahve sohbetinde, bir sokak aralığında, bir anlık gülüşte saklı kalanları; acıların, sevinçlerin, suskunlukların izini sürüyor. Kimi zaman bir aynanın karşısında durup da farkında olmadan içinden geçen ömürlere kapılıp gideriz. Ağlayanların, direnenlerin, sevinenlerin sesleri orada yankılanır. Yakut, bu yankıları toplarken öyle bir titizlik gösteriyor ki, sayfalar arasında dolaşırken kendi yüklerinizi de yeniden tartıyorsunuz. Anlatılmaya değer olan, aslında hepimizin ortak hikâyesi değil mi? Bıraktığımız izler, taşıdığımız sırlar, unutulmaz anlar... Hepsi, bir yerde birikip ağırlaşıyor. Belki de bu yüzden.