Akışı Olmayan Sular

Pınar Kür’ün kaleminden çıkan her satır, öykücülüğün bir mimari gibi nasıl inşa edilmesi gerektiğini gösterir. Dağınık duyguların geçici cazibesine kapılmadan, her detayı titizlikle yerleştiren bir anlatı ustasıdır o. Onun öykülerinde şiirsellik, okurun zihninde uzun süre yankılanacak bir derinlik taşır; sayfalar kapanınca bile iz bırakır. Bu metinlerde yalnızca karakterlerin aşklarına, kayıplarına ya da günlük hayatlarına değil, edebiyatın kendisine adanmış bir emeğe de tanık olursunuz. Zamanın yıpratıcı etkisine direnir Kür’ün öyküleri. Geçmişe dair anlatırken bile, her şey sanki o an yaşanıyormuş gibi canlıdır. Yalıda geçen bir çocukluk, bir aşkın sessiz izleri ya da Pertev Ağbi’nin unutulmaz varlığı, yazarın kendi duygularını araya katmadan, yalnızca gözlem gücüyle aktarılır. Enise Abla’nın ela gözlerindeki o ışıltı, okurun zihninde bir imge olarak kalır; anlatılanlar, sadece sözcüklerle değil, hislerle de dokunur size.