Aileni Unutma

Mutluluğun peşinde koşarken fark etmediğimiz bir gerçek var: Dağılan ailelerimiz, kopan bağlarımız. Her birimiz farklı yollara savrulmuş, bir zamanlar sımsıkı tutunduğumuz ellerden uzaklaşmışız. Oysa hatırlamak unuttuğumuz kadar kolay değil. Parçalanmış bir aynadan yansıyan görüntüler gibi bulanık kalıyor geçmiş; ne yüzümüzü net görebiliyoruz, ne de yüreğimizdeki kırıkları. Büyüklerimizin, güvendiğimiz kahramanların hatalarıyla sarsılan inancımız, sevgi ve merhametten yoksun büyüdüğümüzde hayatı anlamak da zorlaşıyor. Geçmişin gölgesi hep ensemizde; bir türlü silkip atamıyoruz onu. Oysa mutlu çocuklar, ancak birbirine değer veren, bağlarını koparmayan ailelerde yeşerir. Peki ya biz? Kaybettiğimiz limanlarımıza nasıl geri döneceğiz?