Ahlem

Celalettin Turan’ın “Ahlem” romanı, sahnenin gölgesinde kalanların sessiz direnişini anlatıyor. Geniş bir kalabalığın arasından süzülürken, herkes bir bekleyiş içinde; tıpkı Musa’nın denizi ikiye bölmesi gibi, adımlarınız yankı bulur. Bir anne çocuğunu beklerken hissettiği sabır, figüranın geçişiyle beraber bir ağıt gibi yükselir. Sahnedeki oyuncular bile bu sessiz varlığın etrafında döner; umudun ince bir kıvılcımı hâlâ yanar. Ali’nin savaş anı gibi kritik bir noktada, bir figüranın sessiz kahramanlığı, hayatın büyük sahnesinde gözden kaçmayan bir anıya dönüşür. Bu kısa ama yoğun eser, sıradan bir yürüyüşün bile nasıl bir öyküye dönüşebileceğini gözler önüne seriyor.