Ahkam Vakti Tohumları

Yusuf Eradam'ın "Ahkam Vakti Tohumları" romanı, aşkın bitişinin ardından gelen ahkâm vaktini anlatıyor. Bir ağaçın duruşu, bir insanın yalnızlığını simgeliyor. Kumlara uzanan düşünceler, suya kilitlenen haresler ve cıvıl tenler, bilya sesleri ile kenetlenen gölge, aklın utanç prensini hatırlatıyor. Pişmanlık ve atlas düşleri, aşkın bitişinin ardından gelen boşluğu dolduramıyor. Şarkılar ve som heceler, su gibi aziz olmanın önemini vurguluyor. Ahkâm vakti, aşkın bittiği anda başlıyor ve insanı yalnızlığa sürüklüyor. Bu roman, aşkın bitişinin ardından gelen ahkâm vaktinin içsel yolculuğunu anlatıyor.