Ahdım Var

Zaman, sanki bir masalın içinde kaybolmuş gibi; ne ilerliyor ne de duruyor. Bir adım atsan, mesafe donup kalıyor, boğazın kuruyor, dilin tutuluyor, başın dönüyor. Gitmek mi, kalmak mı? Karar veremeden karşındaki karanlık, yüzüne çarpıp duruyor. Dudaklarından dökülen her söz, bir sayıklama gibi seni yaralıyor, yok sayıyor, korkutuyor; ama bir yandan da başucunda bekliyor, yüzüne üflüyor, belki de iyileştiriyor. Gitmek mi, kalmak mı? Zaman tükeniyor, geri dönüş yok. Bu yer, bir tutsağın ilk bedeni gibi; çoktan ayartılmış, baştan çıkmış. Sevmek burada bir süreklilik, bir zincir. Git ya da kal. Dön geri. Ya da belki de hiçbir yere gidemeyeceksin.