Ah Kapitalist Hayat Yaktın Bizi

Başlangıçta ne bir ses vardı ne de bir varlık. Zamanın bile henüz doğmadığı, mekânın yalnızca bir fikir olarak durduğu o boşlukta, her şeyin yokluğu hüküm sürüyordu. İnsan yoktu, dünya yoktu, hatta dünyayı sığdıracak evren bile yoktu. O kadar ki, bu yokluk, bir sineğin fil kulağında kaybolması kadar sıradan ve önemsiz görünüyordu. Ta ki Yaratıcı, kalemini eline alıp ilk satırları yazana dek. Romanın sayfaları aralanırken karşımıza çıkan ilk karakterler, Âdem ile Havva oldu. Onların varlığı, hikâyenin hangi yöne evrileceğinin de habercisiydi. İnsanın olduğu yerde ya gözyaşı ya da mucize olurdu çünkü. Dramla örülü bir kader ya da umutla parlayan bir gelecek... Başka bir seçenek yoktu. İnsan, elini attığı her şeyi ya yıkar ya da yeniden yaratırdı. Bu roman da işte tam bu ikiliğin izinde, varoluşun derinliklerine doğru bir yolculuğa çıkarıyor okuru.