Ah Kanaviçe

Ruhun derinliklerinde bir ses duyduğunda, hayatın anlamı da değişmeye başlar. Yorgunlukların, takınılan maskelerin ardında aslında kendini bulmanın yolu saklıdır. Kalem, bu yolculukta hem rehber hem de yol arkadaşı olur; her satır, iç dünyanın kapılarını aralar. Kendi özüne dönmek, cennetin ta kendisiyle kucaklaşmak demekken, bu gerçeği anlamak için ne çok parçalanmışlık yaşanır. Zihnin dar koridorlarında kaybolduğunu sanırsın, ta ki asıl yolun nefes almakta olduğunu fark edene dek. İyilik, yüreğe dokunduğunda cennet hissiyle dolar içi. Bu satırlar, belki de özündeki o cenneti kucaklamak için bir çağrıdır.