Ah Kamila

Mehmet Sürücü’nün *Ah Kamila*’sı, günlük hayatın içinden çekip aldığı anları büyülü bir gerçekliğe dönüştürüyor. Yazar, sıradanın ardındaki gizemi ustaca ortaya sererken, sözcükleri bir ressamın fırçası gibi kullanıyor; her detay, rüzgârda savrulan bir yaprak, tuzlu deniz kokusu ya da uykulu bir kedinin esnemesi kadar canlı. Onun dünyasında peygamber devesi Kamila’ya, soğan kabukları mor bir renge bürünen paskalya yumurtalarına dönüşüyor. Acele etmeden, derin bir dinleyişle yazıyor Sürücü; sesleri, uğultuları, inlemeleri kâğıda dökerken, tuz ve nemle yoğrulmuş imgelerle okurunu bilinmezin kıyısına sürüklüyor. Her satır, aslını yalnızca yazarın bildiği bir yapbozun parçası gibi, hem tanıdık hem de yabancı.